ترنجبین (Taranjebin) چیست؟:

ترنجبین یا ترانگبین (Tarangabin) که ترنگبین نیز خوانده می شود نوعی ترشح یا شبنم (مان) گیاهی بسیار شیرین با طبع گرم و تر است. از اواسط تا اواخر فصل تابستان این مان گیاهی در طی شب به صورت شبنم از ساقه های گیاه خارشتر (خار شُتر) یا به گویش محلی گیاه حاج بز یا خاربز (خار بُز) کویر زی به نام علمی Alhagi maurorum یاAlhagi pseudalhagi ،Alhagi canescens ،Alhagi graecorum ،Alhagi graecorum  و Alhagi persarum و در انگلیسی به نام هایCamelthorn ، Manna Tree، Persian Manna Plant، تراوش می شود و به علت هوای گرم و خشک کویر آن قطرات کوچک به شکل دانه های بلورین سفید مایل به زرد رنگ بر ساقه های آن گیاه چسبیده و خشک میشوند. کارگران در هنگام صبح و یا در عصر هنگام به دلیل پرهیز از مواجه با گرمای سوزان کویر آنرا به روش تکاندن گیاه با ضربه چوب بر روی ظروف جمع آوری و در نهایت پس از پاک کردن خار ها و تکه های چوب در بازار عرضه می کنند. برای اطلاع از نحوه برداشت ترنگبین ویدئوی نحوه برداشت ترنجبین را از کانال آپارات مانا شاپ تماشا کنید.

ترنجبین در زبان پارسی به دیگر نام های ترانگبین (به معنی عسل تر)، ترنگبین، خار انگبین، خار انگوین، خارنگبین خر انگبین، خر انگوین، شیرابه‌ خارشتر، صمغ خارشتر، کتیرا خارشتر، مان خارشتر، مان خاربز، شبنم خارشتر، مان، صمغ خاربز، صمغ خار مقیلان، علف ترنجبین، آدور مان و شبنم خاربز در زبان عربی به نام های تلنجبین، جنستا الصباغین، مَنّ قرآن، مان اسپئوزا، عسل الحاج در زبان یونانى به سنى رون، در زبان هندى به شکر جواسا در زبان انگلیسی  به نام های Persian Manna، hedyzarum، Manna، hedysarum، Camelthorn manna و در سایر زبان ها به نام های طنیاط، یواس شرکرا، Sarun و frayinus ornus و murasydeh fo annaM -esrep ed ennaM igahla’d annaM -murasydeh’d ennaM  خوانده میشود.

در مقاله همه چیز درباره ترنجبین اصل و 10 خاصیت آن به بقیه مسائل پیرامون اشاره شده و میتوانید به صورت پادکست ترنجبین یا با دیدن ویدئوی نحوه تهیه ترنجبین بیشتر در مورد این محصول جادویی بدانید.

تاریخچه استفاده از ترنجبین:

سابقه استفاده از ترنجبین در ایران به هزاران سال پیش ‌برمی گردد و ساسانیان خواص دارویی آن را می‌دانستند. در دوره اسلامی ترنجبین برای اولین بار توسط ابوریحان بیرونی مورد توجه قرار گرفت. ابوریحان محمدبن احمد بیرونی (362-440ه) اولین فردی بود كه ثابت كرد ترنجبین كه از گیاهی به نام «الحاج» به دست می آید همان مَنّ قرآن (طه / 81-80) است. او نیز بیان كرد حشرات بسیار كوچكی كه روی بعضی از این درختان زندگی می كنند عامل تشکیل ترنجبین می باشند. كلمه ی «ترنجبین» معرّب كلمه فارسی «ترانگبین» است. (تر یعنی خیس و یا تازه و انگبین به معنای عسل است).

در غرب ترنجبین ایران اولین بار لئونارد رو ولف در بازار آلپو در مقیاس وسیع در سال 1573 مورد توجه قرار گرفت. در سال 1818 ویری در بررسی مانا ها آن را ترگیابین، (گویش محلی ترنجبین) توصیف کرد.

در سال 1877 ویلیرس ترنجبین را مطالعه کرد و آن را به‌عنوان مانای Alhagi maurorum تشخیص داد. همچنین آتچینسون و رویل در اکتشافات خود به این مانا اشاره می‌کنند. درگذشته اعتقـاد بـر اين بود كه تـرنجبين به‌ صورت خود به‌ خود و یا از طريـق  زخم‌ ها و شکاف‌ های موجـود در اندام‌ های گيـاه خارشـتر .spp Alhagi به بيرون تراوش می‌کند، امـا بعـد ها بـه نقـش نوعي حشره به نام لارینوس در عاکل ایجاد اين مان اشاره شـد.

در یک جمله ترنجبین چیست:

” ترنجبین ” یا ” تر انگبین ” (به معنی عسل تر) نوعی شبنم گیاهی است از خانواده Papilionaceae، که به طور طبیعی و یا بر اثر فعالیت حشره ای بر روی شاخه ها تولید می شود و به صورت بلور های ریز و سفید رنگ (زرد ویا کمی متمایل به قهوه ای) بوده و طعم شیرین دارد.